پارسي را پاس بداريم

شايد يکي از دلايل جهاني نشدن شعر و ادبيات ما ، بيگانگي زبان فارسي در ميان ديگر زبانهاي دنيا باشد.
هفته پيش ، چهارمين مجمع بين المللي استادان زبان و ادبيات فارسي توانست 110 استاد از 30 کشور جهان را که به زبان فارسي علاقه مند بودند ، گردهم آورد و زمينه تعامل و همفکري آنها را با استادان داخلي فراهم کند. در نشستهاي سه گانه فرهنگي که در حاشيه اختتاميه اين مجمع برگزار شد، تاجيکها زبان فارسي را در تاجيکستان در معرض آسيب دانستند و پيشگيري از اين اتفاق را مستلزم سرمايه گذاري هاي آموزشي در مقاطع ابتدايي برشمرده و خواستار ايجاد فرهنگستان مشترک ، براي حفظ حيات اصطلاحات اين زبان شدند. تاجيک ها ايران را مرکز حل مشکلات زبان فارسي دانستند. دکتر غلامعلي حداد عادل ، رئيس فرهنگستان زبان و ادب فارسي نيز از تاسيس مرکزي براي ايجاد هماهنگي در اصطلاحات زباني کشورهاي ايران ، تاجيکستان و افغانستان با همکاري يونسکو در آينده اي نزديک خبر داد. او با اشاره به اين که طوفان جهاني سازي هر روز شدت مي گيرد و اقتصاد و فرهنگ جوامع مستقل را تهديد مي کند ، يادآور شد: مساله مهم کشورهايي مانند ايران در سراسر جهان اين است که چگونه مي توان با حفظ هويت ملي در آينده جهاني سازي مشارکت کرد. دست آخر نيز امضاءکنندگان منشور نهايي اين مجمع طي بيانيه اي با اشاره به پشتوانه غني فرهنگي و بشري زبان فارسي در جهان امروز ظرفيت هاي انساني و اخلاقي اين زبان را براي رسيدن به جهاني صلح آميز و دور از خشونت و کين خواهي مورد تاکيد قرار دادند. چهارمين مجمع بين المللي استادان زبان و ادبيات فارسي به پايان رسيد و تاجيک ها پيشنهاد دادند پنجمين مجمع در دوشنبه پايتخت تاجيکستان برگزار شود. توجه به زبان فارسي و گسترش آن در دنيا پسنديده و حائز اهميت است و حتي دعوت و حضور ميهمانان و استاداني از داخل و خارج کشور که نقطه اشتراک آنها علاقه مندي به زبان فارسي است بسيار مطلوب است و اين که ما سعي کنيم راهکارهايي براي گسترش آن در دنيا بياييم ، قابل اعتناست اما اينها همه در حالي است که در ايران و در دانشگاه ها و در رشته زبان و ادبيات فارسي ما همچنان با مشکل واحدهاي درسي اين رشته مواجه ايم.

هنوز تصميم قاطعي براي بهينه سازي و بهبود اين واحدها گرفته نشده ، دانشجويان اين رشته اگر متکي به ذوق و علاقه خود خارج از واحدهاي درسي نباشند، هرگز به درک درستي از ادبيات معاصر ايران نخواهند رسيد و هرگز دانشي بيش از اندوخته هاي کلاسيک ، آن هم در حد نصف و نيمه پيدا نخواهند کرد.