اینروزها تنور انتخابات گرم شده است. کاندیداهای ریاست جمهوری "در دل دوست به هر حیله رهی می جویند!" اما در این بین آنچه بیش از همه جلوه گری می کند بازی رنگها است که گاه به سوژه ای بحث برانگیز وجدی بدل می شود، گاه غم انگیز و گاهی هم موقعیت طنز پیدا می کند.

طرفداران محمود احمدی نژاد شاید هرگز باور نمی کردند برای رئیس جمهور 4 ساله اشان رقیبی وارد میدان شود که از لحاظ مردمی بودن، مذهبی بودن و نگاه ویژه به قشر ضعیف و مستضعف داشتن وبسیاری از شعارهایی که با توسل به آنها  احمدی نژاد توانست جذب رای کند بسیار جلوتر و واقعی تر از او باشد. کسی که در دوران 8 سال نخست وزیری خود در دوران جنگ امتحانش را به خوبی پس داده بود.

با ورود مهندس میر حسین موسوی به انتخابات دهم  معادلات انتخاباتی طرفداران احمدی نژاد به هم خورده است.اکنون وتا این لحظه مهندس موسوی با بیش از 48 درصد آرا در تهران و شهرهای بزرگ در مقابل دکتر احمدی نژاد با 43 درصد آرا در صدر نظر سنجیها است. این 5 درصدی که می تواند حتی پیروزی موسوی را در همان دور اول تضمین کند.
 اما این موج فراگیر شده است. و قابل پیش بینی است که این اختلاف به بیش از اینها نیز برسد .
هر لحظه به خیل سبز پوشان اضافه می شود. رنگ سبز نماد طرفداران موسوی است طرفداران او اینروزها با رنگ سبز دلبریهای بسیار می کنند! اما ظاهرا" این رنگ سبز بیش از آنکه طرفداران موسوی را خوشحال کند حامیان احمدی نژاد را ناراحت کرده است در روزهای گذشته طرفداران احمدی نژاد سعی کردند رنگ سبز را به نفع خودشان مصادره کنند.
 و البته ماجرای بازی رنگها به همین جا هم ختم نمی شود و رنگ سبز که در این دوره به عنوان یک رسانه و یک شیوه تبلیغاتی حرف اول را می زند به سلاحی برنده برای اعتراض نیز تبدیل شده است.

این رنگهای سبز که این روزها در خیابانهای شهر جولان می دهند و هر لحظه به موجی فراگیر بدل می شوند بیش از آنکه نماد طرفداران موسوی باشد نماد مخالفان احمدی نژاد است.
به قول بیهقی: پس وای بر ما و وای بر ایشان!