نرگس رجایی معتقد است: زنان شاعر، شعرشان از چهاردیواری خانه‌شان بیرن نمی‌آید.

این شاعر در گفت‌وگو با خبرنگار بخش ادب خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در بررسی وضعیت شعر زنان، عنوان کرد: زنان شاعر، شاعر زنان یا شعر زنانه و ترکیب‌هایی از این دست نمی‌تواند هیچ کمکی به جامعه‌ی شعری اکنون ما بکند. مثل این است که بگوییم: مردان شاعر، شاعر مردان یا شعر مردانه! اساسا تفکیک شعر و یا نسبت دادن آن به زن یا مرد باور غلط و رایج در شعر امروز ماست.

او در ادامه خاطرنشان کرد: ضمن این‌که اگر چنین باوری را قبول داشته باشیم، با یک ارزیابی کاملا ساده از فضای شعر و شاعری و در حوزه‌ی شعر زنان، مثلا در چند دهه‌ی اخیر، به زعم من، به راحتی می‌توان به این نکته رسید که زنانی که شعر گفته و در این عرصه حضور داشته‌اند، بسیار بسیار بسیار ضعیف‌تر از مردان شاعر عمل کرده‌اند که این موضوع به آسیب‌شناسی جدی نیاز دارد که در این‌ فرصت نمی‌گنجد.

رجایی یادآور شد: زنان شاعر ما مطالعه‌شان خیلی کم است. سواد شعری‌شان به‌روز نیست. شعرشان از چهاردیواری خانه‌شان بیرن نمی‌آید. با خود و مخاطب‌شان صادق نیستند و این به خاطر خودسانسوری شدیدی است که در جامعه وجود دارد و از طرفی نیز یک گروه از شاعران زن وجود دارند که در بیان بعضی چیزها که خط قرمز تلقی می‌شود، به دروغ دچار افراط می‌شوند.

او در عین حال تصریح کرد: اما این‌ها به این معنی نیست که شاعران مرد ما خیلی قوی عمل کرده‌اند. با یک نگاه کلی به ادبیات معاصر یعنی حدودا از سال 1340 - که دهه‌ی طلایی شعر ما محسوب می‌شود - به بعد، می‌بینیم بعد از بزرگانی مثل شاملو، فروغ، اخوان، نیما و سهراب، شاعر تأثیرگذاری که توانسته باشد تغییری در فضای شعر ایجاد کند، بخصوص در حوزه‌ی شعر سپید ظهور نکرده است.

رجایی در پایان خاطرنشان کرد: فقط در دهه‌ی 70، تعدادی از شاعران جوان در زبان شعر تغییراتی را ایجاد کردند که در آغاز، این حرکت موفق بود؛ اما تا کنون این حرکت به نتیجه نرسیده است. فقط می‌توانم بگویم در دوران معاصر و بعد از انقلاب، در حوزه‌ی شعر کلاسیک و بخصوص در قالب غزل اتفاقات خیلی خوبی افتاد و شاعران خیلی خوبی هم در این عرصه ظهور کردند.

http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1457372