برخی منتقدان واژه ها و عباراتی را در نقد به کار می برند که بی احترامی به خالق اثر است و این امر فضای نقد ادبی را ناسالم و مسموم می کند.

 نرگس رجایی ،منتقد و روزنامه نگار در گفتگو با خبرنگار سینمای ایران در مورد نقد ادبی گفت: مردم ما به طور غریزی به شعر و ادبیات علاقه دارند و هر اثری که از آن لذت می برند را مطالعه می کنند، اما در واقع این ادیبان و صاحبنظران میزان ماندگاری و تاثیر ادبیات را تضمین می کنند، آنان هستند که حتی بر ذائقه مخاطب تأثیر گذاشته و می توانند این ذائقه را کج پسند یا کمال پسند کنند.

وی افزود: اما آنچه کمک می کند تا نویسنده بداند که آثارش به چه سمت و سویی می رود نقد است، به همین دلیل معتقدم باید جریان نقد ادبی به صورت گسترده در ایران رخ دهد و آثار منتقدان مورد بررسی قرار گیرد زیرا بسیاری از منتقدین عرصه نقد ادبی را با لفاظی، کج خلقی و بی احترامی نسبت به نویسندگان مسموم کرده اند و با عباراتی که در نقد بسیار نا پسند است شأن آثار ادبی را نادیده می گیرند.

وی با اشاره به رابطه متقابل نقد ادبی و پیشرفت ادبیات اضافه کرد: ادبیات ایران در میان منتقدینی نقد می شود که اغلب آنها به صورت علمی و حرفه ای آثار را نقد نمی کنند و از آنجایی که نقد در کشور ما حرفه ای نیست، شیوه های نوین نقد ادبی در ادبیات ایران صورت نمی گیرد پس مجالی برای رشد نقد به وجود نمی آید، در نتیجه ادبیات ما از لحاظ تکنیکی محتوایی امکان همنوایی با جریان ادبی جهان را پیدا نمی کند.

وی در پایان تصریح کرد: متاسفانه باید بگویم نقد ادبی در کشور ما چه در گذشته و چه در حال هیچگاه تاثیری بر شکل گیری جریانات ادبی نوین و کیفیت جریان های موجود نداشته است، نویسنده ها دوست ندارند آثارشان مورد نقد قرار گیرد، زیرا اغلب افرادی که نقد ادبی می کنند نقدهایشان بیشتر سلیقه ای است تا علمی و حرفه ای و این مهم نقد ادبی را در ایران بی کیفیت می کند.

http://cinemapress.ir/NSite/FullStory/News/?Id=1864