زنان و درهایی که بسته می‌ماند؟!

 

ماهنامه دنیای زنان / سر مقاله مرداد ماه : سالهاست که ورود زنان ایرانی به عرصه فعالیت‌های مختلف در جامعه ما بعنوان یک اصل پذیرفته شده و چنانچه از ظاهر امر پیداست ظهور و بروز آن نیز در تار و پود فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی تنیده شده است.

از فعالیت در امور خیریه گرفته تا عرصه فعالیت‌های اقتصادی و یا فعالیت‌های انتخاباتی و سیاسی نظیر مجلس شورای اسلامی و یا انتخابات شوراها، زنان توانسته‌اند گام به گام با مردان همراه شده و گاهی نیز از آنان پیشی بگیرند.

اما این پذیرش اجتماعی گاهی دستخوش تحولاتی می‌شود که ضریب نفوذ حضور بانوان را در همه عرصه‌ها تحت‌الشعاع قرار می‌دهد که این تحولات بیش از آنکه محصول یک فرآیند اجتماعی و بعضاً سنتی و یا جامعه مرد سالارانه باشد معطوف به خود زنان است.

از بدو شروع مجلس شورای اسلامی بوده‌اند زنانی که به آن راه یافته‌اند و اگرچه این تعداد به نسبت مردان قابل توجه نبوده است اما همین تعداد اندک بعضاً بارقه امیدی را در دل زنان و خانواده‌ها روشن کرده است تا با حضور کیفی و پررنگ این نمایندگان زن بتوان قوانینی را به نفع زنان تصویب و یا حقوق نادیده گرفته شد. آنان را احقاق کرد.

اما طی دو دوره اخیر مجلس روند تاثیرپذیری بر وضع قوانینی به نفع زنان یا جلوگیری از تصویب بعضی قوانین که با شئونات زنان همخوانی نداشته است به شدت کاهش یافته است.

اگرچه تعداد بسیار اندک زنانی که به مجلس راه یافته‌اند در این خصوص بی‌تاثیر نبوده است اما نقش به شدت کمرنگ همین زنان نسبت به دوره‌های گذشته مزید بر علت بوده است.

برای مثال قانون حمایت از خانواده که در سال 91 تصویب شد، با فراز و نشیب‌های بسیاری روبرو بود و انتظار می‌رفت که نمایندگان زن در این زمینه فعالیت موثرتری را ارائه دهند که چنین استنباطی را به دنبال نداشت.

یا لایحه‌ای که اخیراً به تصویب مجلس رسید با ماده‌ای که در آن اجازه ازدواج سرپرست با فرزند خوانده داده می‌شد. فارغ از اینکه این بند قطعاً مشکلات بسیاری را در پذیرفتن فرزند برای خانواده‌ها - مخصوصا فرزند دختر – ایجاد می‌کند هیچکدام از زنان مجلس حتی اشاره‌ای به غیر عرفی بودن آن نکردند، چه برسد که بخواهند آن را تصحیح کرده یا حداقل از بار منفی آن بکاهند.

یا در روزهای رأی اعتماد به وزیران پیشنهادی دولت یازدهم هیچیک از نمایندگان زن در موافقت یا مخالفت وزرای پیشنهادی صحبتی نکردند. با وجود اینکه دلایلی را هم که عنوان کردند قانع کننده نبود حتی برای اثبات دلایل خود نیز هیچ تلاشی نکردند.

نماینده بودن از طرف مردم به این معنی است که برای احقاق حقوق آنان از هیچ تلاشی فروگذار نکنند؛ وقتی نمایندگانی برای گرفتن حقوق خود در مجلس تلاش نمی‌کنند و یا عقب‌نشینی می‌کنند چگونه می‌توان از آنان انتظاری بیشتر داشت؟!

اگرچه پیشنهاد اخیر رئیس مجلس، درخصوص ارائه طرحی برای افزایش تعداد نمایندگان با الزامی کردن حضور یک زن از هر استان بسیار دلگرم کننده است؛ اما آنچه بیش از تعدد نمایندگان ضروری به نظر می‌رسد و جامعه زنان به آن نیاز دارد حضور کیفی زنان در این عرصه است چیزی که حداقل طی دو دوره اخیر در مجلس کمتر به چشم آمده است.

 

/ 4 نظر / 31 بازدید
شبنمکده

درود

سومین جشنواره مجازی کتابخوانی

دوست عزیزو فرهیخته گرامی از شما برای شرکت در سومین جشنواره مجازی کتابخوانی و همچنین پذیرفتن همکار افتخاری، جهت کمک به اجرای این برنامه دعوت به عمل می آید.